Het wijzertje van de digitaal gerepresenteerde analoge wekker slaat zes uur. De radio zender maakt contact met mijn luie oren. Ogen open. De beeldschone gezicht van mijn vrouw zoemt mijn netvlies binnen. Ik verlaat haar en haar dromen. Op weg uit onze kubus langs de tubulaire gangen maak ik een pitstop in de drievoudige kubus van mijn kinderen. Ze dromen weg onder de blauwe zee. Terug in de duistere gangen razen de schepen boven de glazen plafond. In de verte schijnt de schemering lichtjes boven de zeespiegel.
Jordan Ling
